Τοπίο μουντό, όμως απίστευτα ελκυστικό, μαγευτικό, στα χρώματα του γκρίζου και του λευκού.
Ακόμα κι η θάλασσα, θαρρείς, προσπαθεί να φορέσει την ίδια φορεσιά με τα υπόλοιπα στοιχεία της φύσης, ντυμένη κι αυτή με γκρίζα φορεσιά.
Μα τη διαφορά την κάνει το λευκό το χιόνι, όταν αξιωθεί να κατέβει απ΄ τις κορφές των σύννεφων και να ντύσει την άμμο, τα βότσαλα, τα δέντρα, τους δρόμους και τις στέγες των σπιτιών με τις αφράτες άσπρες νιφάδες του! Τότε επικρατεί μια απίστευτη σιωπή στη φύση λες και προσπαθεί ν΄ ακούσει το τραγούδι του χιονιά!
Σώπα κι άκουσε!
